19. Makale : Salı Pazarındaki Olay

 

Yusuf Oral

SALI PAZARINDAKİ OLAY

                       

            Salı günleri şehrimizin kâbusu olmaya devam ediyor. Yıllardır bu böyle idi bu günde aynı. Köklü çözümler bulunmaz ise yarın da aynı olacak. Dikkat ettiniz mi bilmem ama köy minibüsleri salı günleri tam dolu gelirler şehre. Akşam dönerken de insan yoğunluğuna birde haftalık kumanyalar eklenir.

            Peki, ne var koliler ve çuvallar dolusu kumanyanın içerisinde;

*****

            Beş tane tavuk besleyip organik yumurta yemek yerine pazarda kuyruğa girerek aldığımız,  hormon ve vitaminlerle beslenen tavuğun yumurtası,

*****

            Çok basitçe oluşturacağı örtü altı serada en az 9 ay yeşillik üretebilecek iklim koşullarına sahipken haziranda bile pazardan alınan marul ve soğan,

*****

Bütün köylerimizde haftalık taze ekmek ya da mevsimlik kuru ekmek yapma imkânı var iken şehirdeki fırından satın alınıp köye götürülen köy ekmeği.

*****

            Köyde yaşadığı halde hayvan beslemeyi geri kalmışlık olarak görüp pazardan aldığı yağ, çökelik, süzme ya da yoğurt gibi hayvansal ürünler.

*****

            Pazar alışverişinden sonra ise hastaneye veya sağlık ocağına gidip ‘’hastalık hastalığından’’ dolayı yazdırılan bir çanta ilaç.

*****

Örnekleri çoğaltmak elbette mümkündür. Aslında bu Gümüşhane’nin değil ülkemizin sorunudur. Üretimden uzaklaşan ve hazır yemeye alışan toplumun yansımasının en belirgin görüldüğü yerler kent pazarlarıdır.

                        İlkokulda bizlere atılan Anadolu kazığını unutmayanlardanım. Anadolu denilince bölgenin tahıl ambarı denilirdi. Eken, biçen, omzunda yabası olan çiftçinin resmi gösterilirdi bize. Aslında doğru idi söylenenler fakat tarihte kalmıştı.

            Geçmişte hep üreten olan Anadolu, Köy Enstitüleri ile tam dirilişe geçtiği sıralar Menderes döneminde alınan enstitüleri kapatma kararı ile Anadolu ruhuna ve Anadolu kültürüne neşter vuruldu. Acaba Marshall yardımlarının zeminimi oluşturuluyordu diye de sormadan edemiyorum.

            Hani köy enstitülerinin bitişi, Marshall yardımlarının başlayışı olan 1946’lara bakınca acaba bir kesimin tıpkı bu gün ki gibi sorgulamadan desteklediği Menderes dönemi bir gözden geçirilmesi gerekmez mi?

            Şehrimizde ve ülkemizde köklü değişikliklere ihtiyacımız var. Toplumu uyuşturan televizyon dizilerinden uzak durmak atılması gereken ilk adım olacaktır. Sonrasında da üretime dayalı, halkın çalışıp, üretip kazandırdığı değil kazandığı işler yapmasını sağlamalıyız.

Çalışmak ve üretmek her sektörde olduğu gibi basında da önemlidir. Doğru, bağımsız ve güncel bilgi basının temelini oluşturan ana başlıklardır. Bu gün değişime ve gelişime hasret olduğumuz şehrimizde tam bir yıl önce kurulan ve geçen yıl bu gün 1. Sayısı ile Gümüşhane de yerel basın anlamında devrim gerçekleştiren Gümüşhane Olay gazetesinin birinci yıl dönümü. Gazetenin son 19 haftasında bir köşesinde naçizane yer bulmaktan duyduğum mutluluğu belirtmek isterim.

Siyasi baskı altında kalmadan doğruları yazacak bir yer ararken tanıştığım Gümüşhane Olay Gazetesini bölgesel olma yolunda kat ettiği takdire şayan başarısından dolayı kutluyorum.

Önyargılarınızda kurtulup mutfağında özverili, çalışan ve üreten insanların sizler için sarf ettiği çabayı göz ardı etmeden Gümüşhane Olay Gazetesini takip etmenizi öneriyorum.

Sağlıcakla kalın…